De originele, houten vloer die direct op het chassis was gebout ga ik vervangen door een stalen vloer die vast onderdeel gaat worden van de carrosserie. Dat maakt het de carrosserie stijver waardoor ze compleet los van het chassis kan worden gehouden. Ik gebruik 1 mm staal dat ik met de voor/velsmachine voorzie van profielen waardoor er een grote stijfheid ontstaat. Door het maken van de profielen gaat het plaat wel wat rond staan maar als ik volgens Lazze eerst met het engels wiel de plaat wat oprek op de plaats waar het profiel komt blijft het paneel redelijk recht.  Ik moet de vloer echter wel uit kleinere stukken opbouwen om het vlak te kunnen houden.
Het eerste laswerk van dunne plaat is nu aan de orde. Door gaten te ponsen in de ene plaat en een verplaatsing te persen in de andere kan ik de panelen met een sort van spotlas aan elklaar verbinden. Om de vloer extra stijheid te geven vouw ik nog wat losse profielen die ik weer onder de vloerplaten las. Als test ga ik op een bewerkt vloerpaneel staan. Het vervormt niet!

Op de foto’s zie je de “C-throat”, die ik naar amerikaans model heb gebouwd met daarin mijn engelse wiel bestaande uit een oud haltergewicht met een tegenrol. Omdat deze niet gelagerd waren, was vervormen een beulenwerk waarbij ik mijn volle gewicht tegen het werkstuk moest zetten om het tussen de rollen door te krijgen. Inmiddels heb ik een losse set wielen/rollen voor een officieel engels wiel kunnen kopen en die passend gemonteerd in mijn C. Ik kan nu  bijna moeiteloos het werkstuk heen en weer bewegen.

Om de tunnel te buigen heb ik een staalplaat op een dikke deken gelegd en langdurig gerold met een grote gasfles tot ik de gewenste ronding had. Met twee korte knikjes op het eind gezet en voorzien van een scherp profiel in de langsrichting is de tunnel nu voldoende sterk. Nu nog vastlassen tussen de twee bodemplaten en het vaste vloergedeelte is gereed.